بررسی شرایط خانواده های افغان پس از تغییرات در بیمه صحی دولتی - چالش ها و راهکار ها

سارا، مادر افغان که در حال حاضر سرپرست چهار فرزند خود است، جدا از همسرش که هنوز در افغانستان است، در شهر فیلادلفیا زندگی میکند. 

او می‌گوید اخیراً هم کمک غذایی SNAP و هم مدیکید یا بیمه صحی خود را از دست داده، زیرا هنوز کارت اقامت دایم خود را دریافت نکرده است.

او میگوید: «این تغییر از نظر مالی و روحی برایم بسیار دشوار است. کمک غذایی و بیمه صحی ما متوقف شده است، زیرا هنوز کارت اقامت خود را دریافت نکرده‌ایم.»

تجربه سارا بخشی از تغییرات گسترده‌تری است که برخی خانواده‌های افغان در فیلادلفیا با آن روبه‌رو هستند. تغییرات پالیسی دولت فدرال در مورد شرایط دریافت اسنپ از نوامبر سال گذشته اجرایی شده بود، و محدودیت‌های جدید مدیکید یا بیمه صحی از اول اکتبر سال جاری اجرایی می‌شود.

اگرچه خانواده‌های افغان ممکن است این تغییرات را به‌عنوان یک نگرانی واحد تجربه کنند، اما برنامه‌های کمک عمومی مانند SNAP و مدیکید از نظر واجدشرایط بودن برای همه یکسان نیست.

بر اساس اطلاعات وزارت خدمات انسانی پنسیلوانیا (DHS)، از اول نوامبر ۲۰۲۵، برخی گروه‌های غیرشهروند، از جمله پناهندگان، پناه‌جویان و مهاجران ویژه افغان و عراقی، دیگر واجد شرایط دریافت SNAP نیستند؛ مگر این‌که وضعیت مهاجرتی دیگری داشته باشند که آنها را واجد شرایط کند، مانند وضعیت اقامت دایمی قانونی (LPR).

افرادی که در حال حاضر SNAP دریافت می‌کنند، تا زمان فرا رسیدن موعد تمدید مزایای خود همچنان این کمک ها را دریافت خواهند کرد و سپس شرایط واجد الشمول بودن آنها دوباره بررسی خواهد شد.

تغییرات مربوط به مدیکید اما، در زمانبندی متفاوت تری اجرایی می‌شود. وزارت خدمات انسانی پنسیلوانیا می‌گوید که از اول اکتبر امسال، پناهندگان، پناه‌جویان و افرادی که با ویزای بشردوستانه وارد آمریکا شده‌اند و هنوز اقامت دایمی قانونی (LPR) ندارند، بر اساس قوانین جدید، واجد شرایط دریافت مدیکید با بودجه فدرال نخواهند بود.

در برخی موارد، استثنا ها و گزینه‌های بدیل برای پوشش صحی وجود دارد. از جمله کودکان و زنان باردار، دارندگان اقامت دائمی قانونی و افراد زیر ۲۱ سال که دارای حضور قانونی در ایالات متحده هستند، همچنان واجد شرایط اند.

اما برای خانواده‌هایی که هنوز منتظر دریافت اقامت دائمی خود هستند، کسانی که در جستجوی شغل و وظیفه اند و آنهایی که سرپرستی و مراقبت از کودکان را به عهده دارند، به همراه کسانی که هنوز نابلد با سیستم صحی این کشور هستند، این تغییرات می‌تواند پیامدهایی فراتر از از دست دادن یک کمک مالی ماهانه داشته باشد.

از دست دادن مدیکید، از دست دادن یک فرصت شغلی

اسما، یک مادر مجرد افغان، در برنامه Career Pathways for Healthcare ثبت‌نام کرده بود؛ برنامه‌ آموزشی که توسط Welcoming Center، American Training Center و Penn Medicine پیش برده می‌شود. در این برنامه ابتدا فرصت های آموزشی و کارهای عملی برای شاگردان فراهم شده و سپس به آنها مدرک صادر میشود و در نهایت برای یافتن اشتغال در زمینه دستار پزشکی در شفاخانه ها به این شاگردان فرصت کار فراهم میشود.

اسما امیدوار بود با اتمام این برنامه بتواند دستیار پزشک شود؛ تصمیمی که تا حدی الهام گرفته شده از شرایط خواهرش در افغانستان بود. اسما میگوید: «یکی از دلایلی که همیشه می‌خواستم در رشته دستیار پزشکی درس بخوانم این بود که خواهرم که در حال حاضر در افغانستان است، دیابت دارد و سالهای سال خانواده ام برای معالجه او همواره مجبور بودند به خارج از افغانستان سفر کنند.»

اما یکی از شرایط حضور در این  برنامه آموزشی این بود که شرکت‌کنندگان دارای بیمه صحی باشند. پس از آن‌که اسما در ماه جون، به دلیل نداشتن اقامت دایمی، مدیکید خود را از دست داد، دیگر نتوانست برنامه را بیشتر از سه هفته ادامه دهد.

او میگوید: «بعد از چهار سال زندگی و کار در این کشور، کم‌کم احساس کرده بودم که اینجا دارد برایم تبدیل به خانه می‌شود. اما اکنون با تمام تغییرات ناگهانی که روز به روز اتفاق می‌افتد، ترس و اضطراب تمام وجودم را فرا گرفته و احساس می‌کنم که به اینجا تعلق ندارم و در اینجا خانه‌ای نخواهم داشت.»

اسما که توان پرداخت هزینه‌های مراقبت صحی را در کنار تأمین هزینه‌های زندگی خود و دخترش نداشت، برنامه را ترک کرد و اکنون به صورت تمام‌وقت به‌عنوان دستیار معلم در مکتب دخترش کار می‌کند.

ریچل آیستروپ، مدیر آموزشی برنامه Career Pathways، میگوید که این برنامه به شرکت‌کنندگان کمک می‌کند تا بتوانند گزینه‌های بدیل برای مراقبت های صحی خود پیدا کنند و همچنان میزان همکاری مالی در برخی هزینه‌های صحی به این شاگردان از سوی این مرکز افزایش داده شده است.

برای اسما، از دست دادن مدیکید فقط به معنای از دست دادن بیمه صحی نبود. این اتفاق مسیر شغلی‌ای که او در حال ساختن آن بود، را تغییر داد.

حمایت موقت در مسیر بهبود وضعیت مالی

تجربه این تغییرات برای تمام خانواده های افغان، اما یکسان نبوده است.

مریم، بانوی افغان دیگری که تقریبا پنج سال پیش همراه با خانواده‌اش به ایالات متحده آمریکا آمده بود، در گذشته کمک‌های غذایی یا SNAP دریافت می‌کرد. این کمک‌ها حدود دو سال پیش، پس از بهتر شدن وضعیت مالی خانواده، متوقف شد.

او میگوید: «زمانی که این کمک را دریافت می‌کردیم، من و خانواده‌ام به تدریج وضعیت مالی خود را بهتر کردیم و در نهایت به جایی رسیدیم که دیگر به کمک غذایی نیاز نداشتیم.»

مریم و خانواده‌اش هنگام مصاحبه در ماه سپتامبر همچنان مدیکید دریافت می‌کردند، اما او نگران بود که در ماه اکتبر آن را از دست بدهند.

خانواده مریم نیز در پروسه انتظار جهت دریافت اقامت دائمی خود هستند.

او گفت: «با این‌که ما هنوز مدیکید، یا بیمه صحی دولتی داریم، من بسیار نگرانم که در ماه آینده (اکتبر) آن را از دست بدهیم. و این موضوع استرس زیادی برای من ایجاد کرده است.»

زبان، کار و مسئولیت‌های خانوادگی

کاترین میلر-ویلسون، مدیر اجرایی HIAS Pennsylvania، میگوید این تغییرات برای آنعده از افرادی که همچنان با چالش هایی جهت پیدا کردن شغل و وظیفه روبه‌رو هستند، دشوارتر است.

میلر-ویلسون میگوید: «خانواده‌هایی که زنان به تنهایی سرپرست خانواده هستند یا از کودکان خردسال و والدین سالمند مراقبت می‌کنند، و کسانی که بلدیت با زبان انگلیسی ندارند، این شرایط برایشان دشوار تر خواهد بود.»

او میگوید برخی خانواده‌های افغان که توسط HIAS PA اسکان داده شده‌اند، به دلیل بلدیت با زبان انگلیسی و داشتن تجربه مسلکی، توانستند نسبتاً سریع کار پیدا کنند. اما برخی دیگر، به‌ویژه زنانی که تحصیلات یا مهارت انگلیسی محدودی دارند، برای رسیدن به استقلال مالی با دشواری بیشتری روبه‌رو بوده‌اند.

میلر-ویلسون میگوید: «آنها پیش از همه این اتفاقات نیز در شرایط دشواری قرار داشتند و در نتیجه به این کمک و حمایت ها وابسته بودند، و حالا وضعیت برای آنها واقعاً، واقعاً بد است.»

او همچنین علاوه کرد که این افراد دچار سردرگمی درباره قوانین در حال تغییر مداوم برنامه های فدرال و ایالتی هستند. «قوانین واجد شرایط بودن در این کمک ها حتی در گذشته هم گیج کننده بودند و در حال حاضر بیشتر.»

واجد الشمول بودن در این مزایا می‌تواند نظر به وضعیت مهاجرتی، درآمد شخص، سن و سال، بارداری و شرایط دیگر متفاوت باشد و برنامه‌های شامل در بودجه ایالتی نیز ممکن است با برنامه های شامل در بودجه فدرال تفاوت داشته باشند که این به نوبه خود میتواند سبب سردرگمی و عدم درک کامل این تغییرات از سوی مردم شود.

میلر-ویلسون میگوید، اداره HIAS PA در مواردی که مراجعان فکر می‌کنند مزایای آنها به اشتباه قطع شده است، اغلب آنها را به Community Legal Services و Pennsylvania Health Law Project ارجاع می‌دهد.

او میگوید: «حتمن به این دو جا مراجعه شود. زیرا آنها در این بخش متخصص و بلد هستند.»

از این پس چه خواهد شد؟

اداره ایالت پنسیلوانیا می‌گوید افرادی که از تغییرات مدیکید متاثر شده اند، باید منتظر نامه‌های وزارت خدمات انسانی باشند و مدارک مهاجرتی درخواست‌شده را به موقع ارائه کنند. زیرا افرادی که پوشش صحی خود را از دست می‌دهند، بسته به شرایط‌شان ممکن است گزینه‌های بدیل دیگری داشته باشند.

شهرداری فیلادلفیا ساکنانی را که درباره تغییرات ماه اکتبر نگران هستند، به BenePhilly، Community Legal Services، منابع غذایی و منابع مراقبت صحی ارجاع می‌دهد.

پیامدهای این تغییرات برای تمام خانواده‌های افغان یکسان نخواهد بود. برخی از آنها، پیش از این مزایای خود را از دست داده‌ بودند. برخی دیگر منتظرند ببینند آیا پوشش صحی خود را از دست خواهند داد یا خیر. و تعدادی از آنها نیز با بهتر شدن وضعیت مالی‌شان، دریافت کمک‌ها را متوقف کرده‌اند.

اما برای خانواده‌هایی که همچنان با روند مهاجرت، کاریابی، مراقبت های صحی و جدایی از اعضای خانواده در خارج از کشور دست‌وپنجه نرم می‌کنند، این تغییرات لایه دیگری از بی‌اطمینانی و نگرانی را به زندگی‌شان علاوه کرده است.

میلر-ویلسون میگوید: «مراجعان ما واقعاً وحشت‌زده هستند. می‌توانم تصور کنم که این وضعیت تا چه اندازه ناراحت‌کننده و خشم‌آور است و من آنها را سرزنش نمی‌کنم، اما امیدوارم انرژی بیشتری را صرف مراجعه به منابع موجود و دریافت کمک کنند.»

منابع کمکی و حمایتی

اگر فکر می‌کنید SNAP شما به اشتباه متوقف شده است: Community Legal Services می‌تواند به ساکنان واجد شرایط فیلادلفیا در زمینه درخواست SNAP، و مزایایی که متوقف یا کاهش یافته‌اند، کمک کند. با شماره 215-981-3700 تماس بگیرید یا روزهای سه‌شنبه و پنج‌شنبه، از ساعت ۹ صبح تا ۵ بعد از ظهر، به دفتر این سازمان در 1410 W. Erie Ave. در شمال فیلادلفیا مراجعه کنید.

اگر با مشکل مدیکید روبه‌رو هستید: Pennsylvania Health Law Project از طریق خط کمک سراسری خود به شماره 1-800-274-3258، به افرادی که برای دریافت یا حفظ مدیکید با مشکل روبه‌رو هستند، کمک حقوقی رایگان ارائه می‌کند.

برای دریافت کمک در مورد مزایای عمومی: برنامه BenePhilly در فیلادلفیا، کمک رایگان و فردی برای درخواست مزایا ارائه می‌کند. شهرداری فیلادلفیا همچنین Welcoming Community Resource Finder، Philly Food and Meal Finder و Primary Care Finder را در اختیار ساکنان این شهر قرار داده است.

برای خانواده‌هایی که پوشش صحی خود را از دست می‌دهند، پایان مدیکید لزوماً به این معنا نیست که دیگر هیچ منبعی برای دریافت مراقبت و پوشش صحی وجود ندارد. Puentens de salud، Wyn Wellness Center و Philadelphia FIGHT، برای مثال، مراکزی اند که به بیماران بدون بیمه و دارای بیمه ناکافی خدمات صحی ارائه می‌کنند و به دلیل ناتوانی فرد در پرداخت هزینه، از تداوی و معالجه این افراد دریغ نمیکنند.

میلر-ویلسون همچنین توصیه می‌کند افرادی که مزایای آنها به‌طور غیرمنتظره متوقف شده است، به جای این‌که فرض کنند دیگر واجد شرایط نیستند، باید برای دریافت کمک حقوقی اقدام کنند.

او میگوید: «Community Legal Services و Pennsylvania Health Law Project ... واقعا می توانند کمک کننده باشند.»

اگر پس از از دست دادن بیمه به مراقبت صحی نیاز دارید: Primary Care Finder فیلادلفیا می‌تواند به پیدا کردن مراکز صحی کمک کند. Philadelphia FIGHT نیز به بیماران بدون بیمه خدمات ارائه می‌کند و از سیستم پرداخت متناسب با توان مالی افراد استفاده می‌کند.

شرایط واجد الشمول بودن و خدمات ارائه‌شده متفاوت است؛ بنابراین خانواده‌ها باید پیش از این‌که فرض کنند دیگر واجد شرایط دریافت کمک ها نیستند، با این سازمان ها و دفاتر تماس گرفته و شرایط خود را بررسی کنند.

برای بسیاری از خانواده‌های افغان، این بی‌اطمینانی تنها درباره از دست دادن یک کمک مالی ماهانه نیست. مسئله این است که چگونه در حالی که هم‌زمان با مدارک مهاجرتی، کار، تحصیل، مراقبت صحی و جدایی از خانواده روبه‌رو هستند، به پیش رفتن و ساختن زندگی خود ادامه دهند.

نیلوفر قیومی نیز در تهیه این گزارش همکاری کرده است.